B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
Allah’ım Allah’ım ateşlere yürüyorum... İlle de aşk yakmaz ya insanı. Güneyin kumlarına çıplak ayakla basmadınız mı hiç? Dalgalarla ıslanmış kum bölgesine ya da bir şemsiyenin gölgesinde soğumakta olan bir kum öbeğine kadar zıplaya zıplaya kaçmadınız mı hiç? Güney sahilindeki ilçelerimizden en zor ulaşılanına ulaşmış idim sonunda. Kendisine en yakın iki ile, dolayısıyla da en yakın... Okumaya Devam et →
Çorumgil'den çıktım yola Dönemedim sağa sola Alamadım bir leblebi Al mendile sar da yolla Has leblebinin sarısı Kaldı aklımın yarısı Yollar gide gide bitmez Sanki Elif'in Kağnısı "Durdu birdenbire Kocabaş, ova bayır durdu, Nazar mı değdi göklerden, ne? Dah etti, yok. Dahha dedi, gitmez, Ta gerilerden başka kağnılar yetişti geçti gacır gucur Nasıl dururdu Mustafa... Okumaya Devam et →
Ben Metehan'a evdeki kurallarla ilgili bir şey söylemeye çalışıyorum. Cevabı: - Metehan şu an sohbette değil ama mesaj bırakabilirsiniz! *** Çantamdan deneme amaçlı eve getirdiğim bir iPad mini çıkarıyorum: - Anne, galiba senin hakkında öğrenemediğim bazı sırlar var. *** - Anne ilah ne demek? - Tapınılan şey. Allah yani. Ama bir de rock müziğin ilahı,... Okumaya Devam et →
*Happy birthday. Somebody, somewhere in Vietnam searched a "Sinh Nhât" picture for her/his boy/girl-friend. You know we only mention the name of your country while talking about the war. The war after which American people, as always, showed themselves as the only victims. And made us forgot all about what they've done in the your... Okumaya Devam et →
Bu yazının ilk yayımlandığı ama kimsenin umurunda olmadığı tarih: 26 Kasım 2010. Bu yazının son yayımlandığı tarih: Bugün! Ve kayığına bindi. Yanına bir anlam aldı. Açıldı. Uyandığında boğulmuştu. Otopsi masasında yatmaktaydı. O ise hala açık denizde bir balina tarafından yutulmuş Pinokyo ve Gepetto’yu düşünmekteydi. Otopside karnında Kabil ile Habil’i buldular. Kim bilir ne zaman yutmuştu... Okumaya Devam et →
Bu yazının ilk yayımlandığı ama kimsenin umurunda olmadığı tarih: 25 Kasım 2010. Son yayımlandığı tarih: Bugün! İnsanın yarattığı en büyük terör kendi içindeki, çünkü olayı sahiplenebilecek başka kimse yok. İnsan beyni saatli bomba; ama bomba var, saat yok. İnsan, tek kişilik kana susamış bir terör örgütü. Hedefi sivil ve masum kendisi. Korumacı, sığınmacı, arabulucu değil... Okumaya Devam et →
Aman da aman bu WordPress çalışanları çok çalışkanlar. Yeni yıl, eski yıl, Noel falan dinlemeden gece gündüz çalışıp blogumuzu kim tıklamış, kim okumuş, kim beğenmiş, kim beğenmemiş... O kadar da değil tabii ki. Ben yorum yapan katkıda bulunan, yorum yapmayıp telefonda söyleyen ya da Twitter'da "Ya bunlar senin klavyenden mi çıktı?" diye soran tüm dostlara... Okumaya Devam et →
Tuğra, annem ve ben, ev yapımı pasta börekle doğum günü kutlanan o güzel eski günlerde...(Tarih, 3 Nisan 1977) Sessiz bir Ankara sabahı... Bilemiyoruz önümüzde uzanan hayat nelere gebe... Ama Burcu'nun yani kardeşimin karısının neye gebe olduğunu biliyoruz! Umarım 2013'te bize sağlıkla gelecek Can'a! Yukarıdaki resimde kardeşim de, doğacak oğlunun temsili resmidir aslında! Ankara sessiz değil... Okumaya Devam et →
Nerede kalmıştık? Selam. Hiiç uyuyakalmışım da. Kızmam tamam söyle. NE ?!? BENİM HESABI BABAN MI ÖDEDİ ? ! ? HASS_ ? ! ? Ya ben nasıl unuttum hay Allah!? Özür dilerim ya?! En kısa zamanda_ Ya tamam mesele değil tabii ki de_ Yarın sabah kahvaltıya mı? Ne konutu? Eeee_ööööö_ Tamam. Ne diyim. Emir büyük yerden.... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 