B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
Bu yazının ilk yayımlandığı ama kimsenin umurunda olmadığı tarih: 26 Kasım 2010. Bu yazının son yayımlandığı tarih: Bugün! Ve kayığına bindi. Yanına bir anlam aldı. Açıldı. Uyandığında boğulmuştu. Otopsi masasında yatmaktaydı. O ise hala açık denizde bir balina tarafından yutulmuş Pinokyo ve Gepetto’yu düşünmekteydi. Otopside karnında Kabil ile Habil’i buldular. Kim bilir ne zaman yutmuştu... Okumaya Devam et →
Bu yazının ilk yayımlandığı ama kimsenin umurunda olmadığı tarih: 25 Kasım 2010. Son yayımlandığı tarih: Bugün! İnsanın yarattığı en büyük terör kendi içindeki, çünkü olayı sahiplenebilecek başka kimse yok. İnsan beyni saatli bomba; ama bomba var, saat yok. İnsan, tek kişilik kana susamış bir terör örgütü. Hedefi sivil ve masum kendisi. Korumacı, sığınmacı, arabulucu değil... Okumaya Devam et →
Aman da aman bu WordPress çalışanları çok çalışkanlar. Yeni yıl, eski yıl, Noel falan dinlemeden gece gündüz çalışıp blogumuzu kim tıklamış, kim okumuş, kim beğenmiş, kim beğenmemiş... O kadar da değil tabii ki. Ben yorum yapan katkıda bulunan, yorum yapmayıp telefonda söyleyen ya da Twitter'da "Ya bunlar senin klavyenden mi çıktı?" diye soran tüm dostlara... Okumaya Devam et →
Tuğra, annem ve ben, ev yapımı pasta börekle doğum günü kutlanan o güzel eski günlerde...(Tarih, 3 Nisan 1977) Sessiz bir Ankara sabahı... Bilemiyoruz önümüzde uzanan hayat nelere gebe... Ama Burcu'nun yani kardeşimin karısının neye gebe olduğunu biliyoruz! Umarım 2013'te bize sağlıkla gelecek Can'a! Yukarıdaki resimde kardeşim de, doğacak oğlunun temsili resmidir aslında! Ankara sessiz değil... Okumaya Devam et →
Nerede kalmıştık? Selam. Hiiç uyuyakalmışım da. Kızmam tamam söyle. NE ?!? BENİM HESABI BABAN MI ÖDEDİ ? ! ? HASS_ ? ! ? Ya ben nasıl unuttum hay Allah!? Özür dilerim ya?! En kısa zamanda_ Ya tamam mesele değil tabii ki de_ Yarın sabah kahvaltıya mı? Ne konutu? Eeee_ööööö_ Tamam. Ne diyim. Emir büyük yerden.... Okumaya Devam et →
Frida Kahlo, Without Hope-Ümitsiz... (Bu yazının ilk yayımlanıp kimsenin umurunda olmama tarihi: 14 Ocak 2011 Son yayımlanma tarihi: Bugün!) ‘Yoo, olamaz’ diye geçirdi içinden. Şu koskoca şehirde bir bayan, yalnız başına bir kafede oturamıyordu. İşte yine neyine güveniyor bilinmeden insana sıkıntı veren tiplerden biri oturmuştu masasına. Birazdan oturalı en az iki dakika olduğu halde ‘acaba... Okumaya Devam et →
19 Haziran 2011 LGBT onur haftası yürüyüşünden... (Bu yazının ilk yayımlanıp kimsenin umurunda olmama tarihi: 13 Ocak 2011. Son yayımlanma tarihi: Bugün!) Galata'ya vardık koptu kıyamet Henüz telefonunu istemeye bile fırsat bulamadan kayboldu kız gözden. Lezbiyenler ve gayler yürüyüşü mü ne varmış o gün şehirde tesadüf. Ellerinde bayraklar rengarenk, erkekli kadınlı kocaman kalabalık bir ordu tam onu... Okumaya Devam et →
Geçen seneki Noel Baba söyleşimizden sonra bu sene sonu yaklaşırken kendisinden bir e-posta aldım. Bu sene işleri çok arttığı için geyiklerle birlikte idare ettiği kızağına beni muavin olarak çağırıyordu. E Noel Baba bu! Büyüğümüzdür, sözünü dinlememek olur mu? Noel Baba yanında dünya şeklinde bir küre ve elinde bir Coca Cola şişesi ile çıkageldiğinde ben, Skyfall... Okumaya Devam et →
After last year's interview with the vampire, oh sorry with Santa Claus, I recieved an e-mail from Santa this year. He was inviting me as co-pilot to his sledge because there were so many packages to deliver. I was so eager to travel with Santa so I really appreciated his invitation and I said "yes".... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 