Cassette_Desktop_by_revoltvideoBu yazının ilk yayımlandığı ama kimsenin umurunda olmadığı tarih: 25 Kasım 2010.
Son yayımlandığı tarih: Bugün!

İnsanın yarattığı en büyük terör kendi içindeki, çünkü olayı sahiplenebilecek başka kimse yok. İnsan beyni saatli bomba; ama bomba var, saat yok.

İnsan, tek kişilik kana susamış bir terör örgütü. Hedefi sivil ve masum kendisi. Korumacı, sığınmacı, arabulucu değil kimse.

Kendime yaranabilmek için ağzımla tuttuğum kuşlar Manyas Kuş Cenneti adıyla anılıyor şimdi. Ama hâlâ neden kendi mutluluğuma giden yolun bir erkeğin midesi veya başkalarının mutluluğundan geçtiğini anlayabilmiş değilim.

Birleşmiş Milletler, NATO Genel Sekreterliği veya Dünya Sağlık Örgütü’nce ele alınmayacak bir konu benim mutluluğum. Patlama anında 3 boyutlu bir korku filmi dehşeti yaşanıyor ama en fazla bir korku filmi kadar korkuyoruz. Üzerime sıçrayan kanlı etler aslında içimizde. Patlama anı dahil herkes sağır. Kimse sessizliğin sesini duymuyor. En fazla Paul Simon diye birisi bir şarkı besteler, o da unutulur gider.

Şarkılardan fal, gazlı bezlerden perde, hidrofil pamuktan yatak yaptım. Karışık Türkçe müzik doldurulmuş kasetleri havanda ezdim, tavşanın suyunun suyunun suyuna kattım. Huzura çıktım, pembe incili kaftanı yere attım. ‘Huzur İslam’da dediler, New York’a beş minare daha sattım.

Şimdi ve hala sinirlenebildiğime göre, ya kuvvet macunu yemiş cümlelerin, ya da ben azaltılmış doktor numunesi olarak taşıyorum kendimi. Her ne ise birimizden birimizdeki arızayı tek başıma muayene ve teşhis etmeye çalışmaktan bıkmış vaziyetteyim. Seninle olan derdim de bu işte: Benimle hiçbir derdinin olmaması.

Benim derdim de; seninle ilgili dertlerin derya olmuş, benim sandalımın ise Loch Ness canavarının tepesinde kalmış Scooby Doo ve Shaggy kadar komik görünmesi. Çünkü aslında canavar ve göl çizgi film hilesi, sonradan çekim hatalarında veriyorlar görüntüleri. Film Abant’ta çekilmiş ve canavar olarak da artık adından Cem Gariboğlu kadar söz ettiremediği için medyanın gözünden düşen Enflasyon Canavarı rol almış. Göğsünde hep “$” amblemiyle gezerdi ya eskiden hani karikatürlerde.

Aklımın çizilmiş CD gibi arada bir takılması da senin yüzünden. Seni hatırlamamak adına hafızamın C’sini de D’sini de boşaltıyorum arada. Silinmeyen tek şey yüzlerce şarkıdan oluşan MUSIC dosyası, kalanlar hep çöpte.

Dünya sandığın kadar sıyrılabilinir değil. Sana haykıramadığım her cümlem birer beddua olarak patladı ise içimde adaleti AİHM’de aramayacağım tabii ki, gözümle görmem lazım ezildiğini.

Halbuki ve o yüzden, işte tek başımayım. Kendi terör örgütümün lideriyim. Kimseyi öldürmedim. İpekçi’yi de öldürmedim. Hiçbir kardeşi kardeşe düşman etmedim. Devlet tarafından bulunabilecek hiçbir yere silah gömmedim.

Kendime çevrili tüm namlularım.

Hiçbir ‘negotiator’ ile görüşmedim. Ya hepti ya hiç, buna ben karar kıldım.

Yaratacağım terör olsa olsa kendi intiharım.