B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
Eflani'de eczanemin olduğunu, Safranbolu'da ikamet ettiğimi, biricik evladımı da Karabük TED Koleji'ne gönderdiğimi herkes biliyor. Safranbolu Ekspres'e yolladığım ilk 'selam' yazımda canımı Karabük'e, malımı Eflani'ye, evimi de Safranbolu'ya emanet ediyorum, demiştim. Mesleğimi ve bu mesleği Eflani'de icra ediyor olmayı çok seviyorum. Ama şu fani dünyada, mesleğimin bana kattığı insanî merhamet duygusundan faydalanan birileri daha var:... Okumaya Devam et →
İlahî adalet her zaman mutsuz sonla tecelli etmez. Bazen tabiat ananın da adalet için elini taşın altına koyduğuna şahit olursunuz. Müstakil diye taşındığım ama aynı bahçe içinde yan yana olduğu için bitişik düzen apartman hayatından çok da farklı olmayan evimden bahsedeceğim. Geçen sene baharın taşınınca iki karış da olsa toprak buldum diye nasıl da hevesle... Okumaya Devam et →
bin şükür tanrıya ki anneannem 7 dairenin 7 çöpünü toplayıp üzerine bal katıp merdaneli çamaşır makinesinin merdanesine kaptırdığım parmaklarıma sarmıştı bundan 7 kış 7 yaz 77 güz 1 kuyruklu yıldız bilmem kaç eurovision sonunculuğu bir kaç tane darbe ve bir şeyh isyanı kadar önce 7 cücelerle annelerinin evde bıraktığı 7 keçi yavrusunun hikayesini anlattı da... Okumaya Devam et →
İstiklal Marşı'nın kabulünün 90. ve Mehmet Akif Ersoy'un vefatının 75. yılı nedeniyle Safahat'tan resimler konulu Alanya çapında düzenlenen resim yarışmasında ÖHEP Anadolu Lisesi 11. sınıf öğrencisi Servet Armağan Çakır birinci oldu. Küfe isimli eseriyle Alanya'yı Antalya'da temsil edecek. (29/01/2011, Alanya Haber.) Akif'in dizelerini lisenin hangi sınıfında okumuştuk şimdi hatırlamıyorum. Öldüyse Allah rahmet eylesin sağ ise... Okumaya Devam et →
Şanslı hamile. Tabii kardan bir adamdan değil. Ama karla oynamayı sevdiği kesin. Bazıları gibi birden çok karı ve birden çok kârı sevmiyor en azından. Teşbihte hata olmaz ise ilerleyen günlerde önce kızımın hamile olmasıyla sonra da anneanne olmamla ilgili hisler paylaşabilirim sizinle. Unutmadan, Şanslı henüz bir yaşını dolduran Golden Retriever köpeğimiz. 'Henüz üç yaşındaaa bir... Okumaya Devam et →
Tarih 3 Mart 2012... Yer Eflani... Bu Metehan... Bu ben... Bu da arabam... Yorumsuz...
En soldaki Can 1,5 yaş, ortadaki kardeşim Tuğra 9 aylık, kucağımda Eda 1,5 yaş... Kardeşimi yani Tuğra’yı yazmak için bir kahramanlık yapmasını bekledim. O baba oldu. Gerçi burada kahraman Burcu. Çocuğu doğuran o. Ama bizde hep böyle değil midir? Bütün kahramanlıkları kadınlar yapar. Mareşal unvanı hep erkeklere verilir. Yine de anne olmanın ne kadar ayrıcalıklı... Okumaya Devam et →
Bir yazıya iki kadın sığmaz. Bir koltukta iki karpuz taşımak gibi bir şey. Ama ben annemden sonra hayatımda en önemli yeri tutan bu iki, iki ayaklı kadını aynı yazıda anlatmayı istiyorum. Neden iki ayaklı deyince güldünüz? Dört ayaklı kadınlar da var hayatımda. Siz hiç küçücük bir anne kedinin kocaman bir kurt köpeğiyle baş edişine şahit... Okumaya Devam et →
- (gülerek) Senin bu oğluna Mein Kampf okutacaklarmış bu sene. Badem bıyık bırakmış, uzun çizmelerle geziyor: Almanca öğrenecek! - (kahkahayla) Oğlum doğru mu duyduklarım? - (kıkırdar) Baba! Bilmem?! Üçüncü sınıfta İngilizce de varmış. Almanca da evet! - Ohoooo! O zaman yazın güzel turist kızlarla konuşma işini sen halledersin! - Bi dakika! Daha Rusça öğrenmediniz ikiniz... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 