B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
23 Şubat 1999 akşamı… Elimde iki CD’den oluşan mavi kapaklı bir albümle eve geliyorum… Daha paltomu bile çıkarmadan birinci CD’yi PHILIPS marka müzik setimize takıyorum... Hoparlörlerden dökülen o senelerin bildik nağmeleri ile annem, babam, kardeşim ve ben ağlamaya başlıyoruz… Çünkü çalan şarkı MANÇOLOJİ albümünün ilk şarkısı olan DAĞLAR DAĞLAR… Bir şarkıcının ardından onun şarkılarını seslendirmek... Okumaya Devam et →
Diyanet 1000 kişilik molla kadrosu açmış. Dini eğitim almamış ama halk arasında dini bilgileriyle saygınlık kazanmış kişilerden sınavla eleman alacakmış. Ben Cübbeli Ahmet Hoca’nın kendi mahalemin mollalığına atanmasını istiyorum. Türk Eğitim Derneği'nin okullarından birine yolladığım sekiz yaşındaki oğlumu da onun himayesine veriyorum. Geçen gün Hüseyin Avni Cinozoğlu’nun büyüyünce ne olmak istersin sorusuna "kısa yoldan para... Okumaya Devam et →
Çünkü kışın denize giremezsiniz. Mevsimler de kanar. Gelip gönlünüze konar. Konmaz, adeta çöker. Öyle bir çöker ki kımıldayamazsınız. İnsan vücudunun kaçta kaçı su ise o kadar su donar kalbinde. Kurt, kuş, ağaç, toprak da donar çünkü. Bu don toprağın altında donsuz, tumansız kış uykusuna yatar beden. Her kış bir ölümdür aslında. Elleriniz ölür. Öyle üşürler... Okumaya Devam et →
Kedilerin hepsi Pınarbaşı’ndan geldi. Geldiklerinde mis gibi pudra kokan turuncu örtülerinin üzerinde benden daha güzel kokuyorlardı dediğimde bana güldüler. Yanlarında şampuanları, pudraları ve karneleri de vardı. Pınarbaşı Orman İşletme Şefi’nin eşi Serap Hanım Safranbolu Ekspres’te hakkımda çıkan bir haberden sonra telefonumu bularak beni aradı. Tayinleri çıktığını ve gidecekleri yerde, neredeyse bir sülale haline gelmiş olan... Okumaya Devam et →
En soldaki Can 1,5 yaş, ortadaki kardeşim Tuğra 9 aylık, kucağımda Eda 1,5 yaş... Kardeşimi yani Tuğra’yı yazmak için bir kahramanlık yapmasını bekledim. O baba oldu. Gerçi burada kahraman Burcu. Çocuğu doğuran o. Ama bizde hep böyle değil midir? Bütün kahramanlıkları kadınlar yapar. Mareşal unvanı hep erkeklere verilir. Yine de anne olmanın ne kadar ayrıcalıklı... Okumaya Devam et →
Bir yazıya iki kadın sığmaz. Bir koltukta iki karpuz taşımak gibi bir şey. Ama ben annemden sonra hayatımda en önemli yeri tutan bu iki, iki ayaklı kadını aynı yazıda anlatmayı istiyorum. Neden iki ayaklı deyince güldünüz? Dört ayaklı kadınlar da var hayatımda. Siz hiç küçücük bir anne kedinin kocaman bir kurt köpeğiyle baş edişine şahit... Okumaya Devam et →
*Çok Satan Ne Satar? Kütüphanedeki eski dergilerden birinin kapağı gözüme çarpıyor: •Elif Şafak •Hasan Bülent Kahraman •Atilla Dorsay. Milliyet Sanat dergisi 2002 Temmuz sayısı. Kapakta Sezen Aksu’nun kış bakışlı bir resmi ve resmin üzerinde ‘Müziğin Şefkatli Büyücüsü’ diyor kendisi için. Elif Şafak'ın bu dergideki yazısının başlığı ‘Yazının Düşmanı Yaz’. ‘İbresi daha sonraya ayarlanmış köstekli bir... Okumaya Devam et →
Biz torunlarıyız Mete Han'ın, Osman Bey'in, Fatih'in, Atilla'nın Ahfadıyız Çinlilere yüzyıllarca duvar ördürten ataların Evliya Çelebi gibi gezdiğimiz çağlar Ferhat gibi deldiğimiz dağlar Ne olursan ol gel diyen Mevlânâ'lar Bana seni gerek seni demedi mi Yunus'lar Hacı Bektaşi Veli dedi her ne ararsan kendinde ara Senin kanın da akınca benimki gibi çalmıyor mu ala Hangimize... Okumaya Devam et →
-Anne keke kedi boynuzu mu koymuştuk? -?!?!?!?? *** -Anne aşı ne işe yarıyor? -Aşı vücudundaki mikroplarla savaşmanı sağlıyor. -Anne aşı içime bir kahraman atıyor yani! *** -Ý. Anne bak ne yazdım: yumuşak ye. *** -(Arabada tek elle Metehan'ın elini tutmuş tek elle de araba kullanırken) Tamam tamam bırak elimi dengede tutamıyorsun arabayı! *** -(Bulunacak kelime... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 