Bu yazıyı Sapanca dönüşü yazacaktım. O aralar ne oldu, ne bitti elim değmedi. Oysa gelenlerin listesini, çocuk sayısını falan uzunca bir süre aynamın önünde muhafaza etmiştim. Benim elim değmedi, zaman aktı gitti, gezi güncelliğini, duygularım ayaktalığını kaybetti. Bir yazı daha yazılamadan geri dönüşüme gitti. E her kelime gittiği yerden başkalarını da kapıp getiriyor demek ki... Okumaya Devam et →
KİTAPLARIN SESSİZLİĞİ
Kitaplarımı raflara dizdim. Daha doğrusu onlar kendileri dizilmişler. Sanırım sıkılmışlar hep aynı yazarın kitapları yan yana durmaktan, isyan etmişler. Tam da basılmamış arkadaşlarının başına geleni duyunca kahretmişler, kendilerini ordan oraya atarlarken kim bilir kimler aynı rafa dizilmişler: Jules Verne, Denizler Altında 20.000 Fersah yapmış ama Babam Aşkale'ye gidememiş. Frida, Kurtlarla Koşan Kadınlar'dan biri olmuş, Allah'ın... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 