B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
Damla'nın hafta sonu ödevi... Bazen en yakın arkadaşınızı size “anne”lik yapsın diye alırsınız yanınıza. Bazen de en yakın arkadaşınızın annesi “arkadaş”ınız olarak misafiriniz olur. Sizin hiç olmadı mı? O zaman beni dinlemelisiniz. İpek, yani en yakın arkadaşım ve onun annesi Neval Teyze ilk defa konuk olmuyor bu satırlara. Öncekileri okuyanlar bilir. Bu sefer çok üzücü... Okumaya Devam et →
“Toprak satılıyorsa alıp götürmüyorlar ya” dediklerinde sustun mu Hoca? Sustun. “Bir dönem dini kullandık” dediklerinde sustun mu Hoca? Sustun. Camiyi kiliseye çevirdiklerinde sustun mu Hoca? Sustun. 4+4+4 ile eğitim sistemimizi hallaç pamuğu gibi dağıtıp kızları okula göndermemenin önünü açtıklarında sustun mu Hoca? Sustun. Peygamberimizin cenneti bile ayaklarının altına serdiği analığı, “Tecavüze uğrayan doğursun, devlet bakar”... Okumaya Devam et →
Henüz yeni tanışacağı bir topluluğa Nasrettin Hoca fıkrası anlatarak söze başlamak ilk benim yazımda olsa gerek. Ama nedeni basit: Memleketimizde ‘güleriz ağlanacak halimize’ tarzı olaylar yaşamadan gün geçirmek mümkün değil. Eskiden de mümkün değildi, bu aralar hiç mümkün değil. Asıl, adam gibi adam olup gelen rüzgarın seyrine göre dalgalanmadan durmak zor. Zor olanı yapanlara selam... Okumaya Devam et →
Günlerden bir gün Nasrettin Hoca, köylerden bir köyün meydanında tek başına oturuyormuş. Bu köy diğer köylerin arasında Düdüklü Kadısıyla meşhurmuş. Kadının bu meşhur düdüğü kimdeyse yargı gücü de onun elindeymiş. Sıradanmış gibi görünen o gün, Muhtar ve ahalinin ileri gelenlerinden bir kaçı koşarak Hoca’nın yanına gelmiş. “Hoca, Hoca!” diye ünlemiş Muhtar. “Bize bir tek sen... Okumaya Devam et →
Sanır mısınız ki eski seneler o saçma animasyonlarda olduğu gibi yaşlanır ve cennete giderler? Hayır. Yeni sene gelince eski sene intihar eder. Ben intiharımı biraz erkene aldım. Yedi saat kadar yalnız kalacaksınız. Ama pek umurunuzda olmayacak. Daha doğrusu fark bile etmeyeceksiniz. Bugün dünyanın her yanında çok telaş var ne de olsa. Size güzel şeylerden bahsetmek... Okumaya Devam et →
Size Batı Karadeniz'den selamlar getirdim. Eflani'ye bir metreye yakın kar yağdı. Kimseden bir şikayet duymadım. Herkes kapısının önünü temizledi. Dün belediyeye ait greyderler cadde kenarına birikmiş karları aldı, götürdü. Eksi yirmi altıyı gördü Eflani, dediler geçenlerde bir sabah namazından sonra. Kimisinin gürül gürül yanan kömürlü kaloriferleri, kimisinin püf diye sönen küçücük sobalarının ısıtamadığı yine küçücük... Okumaya Devam et →
When I was a little girl the singers, the writers and the actors/actresses were untouchable. Noone could see them unless they are on TV or live at the stage. Noone was able to talk to them personally. So were the politicians… After the internet was invented, especially after Twitter, a new generation encountered “follow”ing people... Okumaya Devam et →
eskiden ne güzel sobalar vardı evlerde insanlar sobalarında das kapital yakarlardı baskınlarda şimdi yine ısınıyoruz ama bu sefer kapital doğalgaz borusuyla dolanmış boynumuza borç gırtlakta
barzani'yi dinliyorum gözlerim kapalı önce hafiften bir rüzgar esiyor yavaş yavaş sallanıyor sarı kırmızı yeşil bayraklar uzaklarda çok uzaklarda değil bildiğin memleketimin diyarbakır'ında başkenti ilan edildi edilecek bağrımızdan kopacak başka bir milletin devletinin ve barış çığırtkanlarının hiç durmayan çıngırakları ancak beşikteki bebeleri kandırabiliyor ya da onları emziren türkçe bilmeyen anaları * * * başbakanı dinliyorum... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 