B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory
Sadece renkler her zaman aynı renktir / Only the name of the colors stay the same.
I’d love to have met you when you came to Istanbul Büyükada while you were alive. But unfortunately, at that time, I was not even a vitamin in an orange. Even if I could never meet you, I am still in love with you platonically, my dear Trotsky… They don't know you very well around... Okumaya Devam et →
Oy Dedektif oy Dedektif 50. sayıya ulaştın ne güzel içeriğin hem kalitatif hem kantitatif Verdin yazarıma “polisiye yaz” diye ne güzel direktif Yazdıkları hem gerçek hem fantastik hem de fiktif Bazen öyle şeyler yazıyor ki diyor “what if?” Üzeri yaldızla kaplı olsa da yazı masası masif Elli sayıdır hiç ara vermeden yazıyor yazarım ama edilmedi... Okumaya Devam et →
Kibar Feyzo, tüm (en) güzel film uyarlamaları gibi bir roman uyarlamasıdır. Osman Şahin’in aynı adlı eserinden İhsan Yüce tarafından senaryolaştırılmıştır. 1978 yılı Arzu Film yapımı olan filmin yönetmenliğini Atıf Yılmaz üstlenir. Başrollerde Kemal Sunal, Müjde Ar, Adile Naşit, Şener Şen, Erdal Özyağcılar, İlyas Salman ve İhsan Yüce oynamıştır. Film bir mahkeme sahnesiyle açılır ve sanık... Okumaya Devam et →
Konu komşudan altın-gümüş takı-tarak-diş ne bulabilirse toplamış, kucağına heybelemiş ayakkabılarını giyerken yakaladım. "Yahu babaanne dur nereye gidiyorsun?" diyemeden fırladı evden. Lafın gelişi tabii ki. Nereye fırlayacak yetmiş sekiz yaşındaki kadın? Şipidik terliklerimi ayağıma geçirip peşinden gittim. "Babaanne nereye gidiyoruz? Nefes nefse de kalmışsın..." "Çekil önümden!" diyor başka bir şey demiyor. Babaannemin güdümlü füze hali bu.... Okumaya Devam et →
Tutturdu ille de benim ahretliği göreceğim, diye. Ahretliğin nerede? Trabzon'da. Biz neredeyiz? İstanbul’da. Yahu babaanne kış var soğuk var. Ne işin var Trabzonlarda? Yazın gidersin. Yok ille de gideceğim. Babaannem bu. Laf dinler mi? Elli sene evvel karayoluyla Hacca giden dedem onu da götürmedi diye iki ineği satıp savıp evdeki diğer malları da gelini olan... Okumaya Devam et →
Gönderilir anacım. Gönderilir. Sen hiç dert etme. Hem bak ne diyor adamlar: "Tarama Ucu... klasik anlamda bir çizgi roman dergisi de değil, tam olarak mizah dergisi de..." (Dane dane ayrı de’leri var cümlesinde, cümlesindeee.) Saat sabahın 06.35’i. Normalde dürtseler kalkmam diyeceğim bir saat. Şeytan ya da daha sivri bir şey dürttü, uyandım. Tabii ki bir... Okumaya Devam et →
Bir zamanlar fakir ama gururlu bir genç kız vardı. Büyük büyük büyük büyük annesi Hürrem Sultan sarayda dekolte ile gezerdi. Çünkü Sultan Süleyman bilirdi ki, haremağalarından ona zarar gelmezdi. anadolu anam oldu toprağıysa sadık yarim arı oldu oğul verdi koyun oldu kuzu verdi çamlarından sızıverdi balahatun’dan beri rızkım Sultan Süleyman’a kalmayan dünya, imparatorluğa da mezar... Okumaya Devam et →
Bir kaç hafta önce evimizin önünde köpeklerimiz Şanslı ve Çakır'ın kafesinin demirlerinde bir fare, çarmıha gerilmiş olarak bulundu. Tüm CSI (Crime Scene Investigation-suç mahalli araştırması) bilgilerime rağmen farenin orada nasıl öldüğünü öğrenemedim. Alıp oradan rahmetliyi, saygı ve huşu içinde çöp kutusuna bıraktım. Sonraları kediler arasında bir tuhaf hareketlenmeler, dizi dizi bir yerlere gitmeler, bir tanesinde... Okumaya Devam et →
Bu sabah inadım inat yazı getirmeyecek bir yağmurlu sonbahar havası ile çıktım evden. Üstelik de yarın ev taşıyacağım için babam 'yağmur yağmasa bari' demişti evde. Ya dedim yer değiştirmeme gönlü razı değil, ya da mitolojik tanrılar, tabiat ana ve Murphy'nin kanunları ile işbirliği yaparak azim ve sabrımı deniyor Tanrı. Olsun. Biz ezelden beri ölçme değerlendirmeye... Okumaya Devam et →
B A L I K H A F I Z A / My Invented Memory 