Söyleşi: Nil Ucuzsatar Danışmaz   Sabaha karşı üçte, Safranbolu’nun dar ve sessiz sokaklarında çiçeği burnunda bir gelin kapıyı çarpıp sokağa fırlıyor ve karanlığı yaran bir cümle haykırıyor: “Ben kocamı öldürdüm.” Safranbolu’da Bin İkinci Gece, işte bu sarsıcı anla açılıyor. Ancak roman ilerledikçe bu cümlenin bir suç itirafından çok, hakikatin çatladığı bir eşiğe ait olduğu hissediliyor; gerçek ile sanrı, kader ile... Okumaya Devam et →