Hayat, taşlı çakıllı, inişli çıkışlı yatağında uzanırken iz bırakarak akıp gider zaman. Bazen dolu dizgin koşturur durur. Ne zaman geçti onca yıl, ne zaman büyüdü bu çocuklar, neden saçların beyazlanmış arkadaş demelerimiz hep bundandır. Yeri gelir, bir çağlayanın tepesinde asılı kalır zaman; kalbinizi durdurur, düşmek bilmez yere. Bir sevgilinin mektubunu, şimdilerde kısacık bir mesajını aldığınız andır bu: AKŞM SNA GLYRM. Anne... Okumaya Devam et →