20130913-004828.jpg

Ben bir sığırım. Adım Alainek. Kimbilir hangi şehrin hangi köyünde, kimbilir hangi damında yaşarım. Bir zamanlar köyün en güçlü damızlığı olan ama artık sahibi gibi yaşlanmaya başlayan Haşmet Ağa’nın boğası Morboğa’dan her sene bir yavru bızlarım. Dişi olanlar benim gibi süt ve yavru vermek üzere beslenir. Danalarım kesilmek üzere satılır. Hiçbirinin arkasından ağlamam. Benim doğam, kaderim budur der, susarım.

Sel gelir, selde boğulurum. Yangın çıkar, yangında yanarım. Yaşlanan veya hastalanan hemcinslerim kesilir, insanlara et olarak satılırlar. Hiçbirinin arkasından ağlamam.

Ben en son buzağıma gebeyken köyü sel aldı. Evi damı su bastı. Evdeki en yaşlı kadın geldi, tam ben karnımda buzağımla selde boğulacakken karnımı baytar hekim gibi bıçakla yardı, buzağımı aldı. Ben sele yenik düştüm. Gövdem şişti, damda kaldı. Kimse arkamdan ağlamadı.

Ben bir sığırım. Adım Aladana. Alainek selde boğulmadan önce beni karnından aldılar. Büyüyünce öyle babayiğit bir öküz oldum ki Haşmet Ağa’nın artık yaşlanmış olan boğasının yerine geçtim. Köylüler sırayla beni damlarına götürdüler. Her daim çiftleşmeye hazır olmama rağmen benden kat be kat ufak olan buzağılara yan gözle bile bakmadım. Sadece kızgınlığa erişmiş, yaşı yaşıma, başı başıma uygun düvelerle inekleri tohumladım. Benden doğan erkek yavruları sattar, kestiler. Dişi yavruları ayırıp beslediler. Hiçbirinin arkasından ağlamadım.

Biz sığırız. Irkımızı insanlığa adamışız. Biz ölürüz de kalırız da, doğarız doğurturuz da, kesilir satılırız da ama hiçbirimiz hiçbirimizin arkasından ağlamayız. Bizim doğamız, kaderimiz budur der, susarız.

Lâkin insanoğlu doğar ama bazen ölmez öldürülür. Doğurtmak için değil sadece zevki için kendinden kırk yaş küçük dişileri eş olarak seçer. Zevkiyle ilgili icraatta bulunurken dişisinin iç organlarını parçalar öldürür.

İnsanoğluna bir türlü ölüm yetmez, bin bir türlüsü gerekir.

Kurşun sıkar, gaz sıkar, bıçak çeker, bomba atar, zehir püskürtür. Tank, top, tüfek, toma icat eder, bu insanoğlunda mertlik ne gezer?

Bir türlü ölüm yetmez, hele bir kişinin ölümü hiç yetmez bu insanoğluna. Bir kişinin ardından timsah gözyaşları dökerken yüz bin kişinin ölümü için ferman çıkartır, savaş ilan eder.

İnsanoğlu savaşır, kimbilir hangi köye bomba düşer. Köyde yangın çıkar.

Ben ölürüm. Benim gibi sığırların hepsi ölür ve kimse bizim için ağlamaz.

Ama ben yanarken siz aydınlığa çıkın diye hepiniz için ağlarım.